Laten we het eens over discriminatie hebben.
Nederland pretendeert een land te zijn waar alles mag en waar iedereen zichzelf kan zijn. Maar is dat werkelijk zo? Mijn ervaring zegt: nee.
Zolang je netjes binnen de hokjes blijft van mannetje en vrouwtje, lijkt er weinig aan de hand. Maar zodra je buiten die hokjes komt, ontstaat er een probleem. Mensen moeten dan namelijk hun gedrag en hun denkbeelden aanpassen. En dat is iets waar veel mensen moeite mee hebben. Ze zitten vast in hun gewoonten en overtuigingen.
Zelfs bij het woord homo of lesbienne zijn er nog steeds mensen bij wie de stoppen doorslaan.
De acceptatie van transgenders ligt volgens onderzoeken rond de zestig procent. Dat is laag, heel laag zelfs.
Het COC doet daar naar mijn mening weinig aan. Het lijkt vooral een club die graag feest viert, maar verder weinig verandert. Zolang de discriminatie van transgenders zo groot is, valt er eigenlijk niets te vieren.
Ook daar heb ik een verhaal over. Hoe COC Limburg er vooral lijkt te zijn voor jongeren, terwijl de ouderen eenvoudigweg worden afgedankt. Blijkbaar beseft men niet dat juist onder transgenders het aantal zelfmoorden het hoogste is van alle groepen in Nederland.
Maar daar lijkt men zich weinig van aan te trekken.
Vrijwilligerswerk? Vergeet het maar.
Een fotoclub, een van mijn hobby’s? Ook dat niet.
De maatschappij wil me blijkbaar niet meer.
Omdat ik mezelf ben.
Terwijl ik eigenlijk altijd al zo ben geweest als ik nu ben. Het enige wat veranderd is, is het label dat ik draag. Maar dat label veranderen, dat mocht blijkbaar niet van de zogenaamd zo tolerante Nederlander.
Parc Imstenrade,
AZC,
Cicero,
Seniorweb Langraaf,
Pergamijn,
Bejaardenhuis in Voerendaal,
Rob Houkens van Standy, op de Molenberg beroep Afbraakwerker.
Luc Schurer en Eefje Selder van de WMO in Heerlen
Budgetcoach 1
17-09-2020, 05:58Standby KerkradePermalinkDiezelfde dag schreef ik op een vacature voor budgetcoach ook in Terwinselen. Ik ging zelfs op gesprek, maar de dienstdoende budgetcoach meende dat ik niet geschikt was, hij kende me niet wist niet wie ik was, maar had zijn oordeel al klaar, voordat we met elkaar gesproken hadden. Nu is het wel zo, dat de Buurt coach mij kent, van vroeger toen ik nog bij de EK Meubelbeurs werkte regelde ik alles bij dat vrijwilligerswerk, want het hele reilen en zijlen van de EK Meubelbeurs lag lange tijd in mijn handen, want ik zorgde altijd voor de gigantische omzet, ieder keer als ik er niet bij was storte de omzet in elkaar.
En die budgetcoach die mij niet geschikt vond, was dat wel een goede coach, hij had zijn oordeel al klaar, zou hij ook zo met de probleemmensen zijn omgegaan. Weet je je krijgt er nooit en vinger achter, maar het is in mijn visie de reinste discriminatie.