Discriminatie

Laten we het eens over discriminatie hebben.

Nederland pretendeert een land te zijn waar alles mag en waar iedereen zichzelf kan zijn. Maar is dat werkelijk zo? Mijn ervaring zegt: nee.

Zolang je netjes binnen de hokjes blijft van
mannetje en vrouwtje, lijkt er weinig aan de hand. Maar zodra je buiten die hokjes komt, ontstaat er een probleem. Mensen moeten dan namelijk hun gedrag en hun denkbeelden aanpassen. En dat is iets waar veel mensen moeite mee hebben. Ze zitten vast in hun gewoonten en overtuigingen.

Zelfs bij het woord
homo of lesbienne zijn er nog steeds mensen bij wie de stoppen doorslaan.

De acceptatie van transgenders ligt volgens onderzoeken rond de zestig procent. Dat is laag, heel laag zelfs.

Het COC doet daar naar mijn mening weinig aan. Het lijkt vooral een club die graag feest viert, maar verder weinig verandert. Zolang de discriminatie van transgenders zo groot is, valt er eigenlijk niets te vieren.

Ook daar heb ik een verhaal over. Hoe COC Limburg er vooral lijkt te zijn voor jongeren, terwijl de ouderen eenvoudigweg worden afgedankt. Blijkbaar beseft men niet dat juist onder transgenders het aantal zelfmoorden het hoogste is van alle groepen in Nederland.

Maar daar lijkt men zich weinig van aan te trekken.

Vrijwilligerswerk? Vergeet het maar.
Een fotoclub, een van mijn hobby’s? Ook dat niet.

De maatschappij wil me blijkbaar niet meer.

Omdat ik mezelf ben.

Terwijl ik eigenlijk altijd al zo ben geweest als ik nu ben. Het enige wat veranderd is, is het label dat ik draag. Maar dat label veranderen, dat mocht blijkbaar niet van de zogenaamd zo tolerante Nederlander.

Parc Imstenrade,
AZC,
Cicero,
Seniorweb Langraaf,
Pergamijn,
Bejaardenhuis in Voerendaal,
Rob Houkens van Standy, op de Molenberg beroep Afbraakwerker.
Luc Schurer en Eefje Selder van de WMO in Heerlen


Nieuwe ID Kaart

Permalink

Vandaag heb ik mijn nieuwe ID Kaart afgehaald en mijn nieuw rijbewijs. Toevallig was het vandaag ook nog World Coming Out Day, mooier kan toch niet. Hebben ze ook nog gevlagd voor mij, op al de gemeentes. 

De ambtenaar van de burgerlijke stand bij de gemeente Heerlen was zich af het vragen waarom een vriendin van mij foto’s zat te maken. Ze had niet in de gaten dat mijn naam en geslacht verandert waren.

In plaats van Vincentius Remigius Maria als voornamen, heb ik nu Viviënne Remy Mathilde en als geslacht Vrouw 


Mathilde heette mijn Pete tante. Tiel, want dat is de roepnaam van Mathilde, af en toe mijn rustpunt in mijn prille jeugd. Als ik het zwaar te verduren had gehad thuis en ik kon er niet meer tegen, dan reed ik naar Ubachsberg, waar mijn tante een café had met gasten, en dan werd ik een hele dag in het zonnetje gezet. Dan was er aandacht voor me, dan stond ik in het middelpunt, ondanks dat ze het druk had met haar werk en als ik dan weer het ’s avonds met mijn fietsje wegreed met een gevulde maag van het heerlijke eten wat ze voor me maakte gaf ze me meestal ook nog 10 gulden, voor de spaarpot. Als dank voor al die liefde die van haar wel kreeg en thuis niet heb ik de naam Maria verandert in Mathilde, buiten dat feit heb ik nooit begrepen waarom er Maria in mijn naam stond en niet de naam van mijn Pete tante. De reinste discriminatie, naar allebei de kanten, want bij de meisjes stond de naam van de Peter er niet in. 



 

Comments