Het jaar 2010

Het jaar eindigde zoals het begon, met toch een lichtpuntje.
Het begon om het knokken van en stukje erfenis wat ik nog moest krijgen van het vadersdeel, mijn moeder had me onterfd. Zij had me al te veel gegeven in haar leven. Slaag, geen liefde, de x van XYXXY. Genaaid door een vrouw, figuurlijk wel te verstaan. Of hadden die 5 aasgieren van zussen er mee van doen. De appel valt niet ver van de boom en in dit geval klopt dat. In 2008 en 2009 hadden ze zich nog even 9000 euro per persoon in hun zak geduwd. De 200.000 euro die mij vader en moeder gespaard hadden, hadden ze sowieso al er door heen gejaagd op die paar jaartjes. Waren ze nu allemaal arme sodemieters, dan had ik daar nog begrip voor, maar nee dat is niet het geval. Ze stikken van het geld, maar hoe rijker als je bent hoe hoger de "Habgier". 8 Juli had ik dan eindelijk dat stukje van mijn vader, wat ik eigenlijk al op 1 juli had moeten krijgen. het is goed dat ik een paar internetsites heb, want naast de "Habgier" zijn ze allemaal bang dat hun goede naam door het slijk wordt gehaald. Maar dat door het slijk halen doe ik natuurlijk niet, dat doen ze zelf, door hun daden.
In juli wordt ik ook met de dood bedreigt door mijn buurjongen uit Kazachstan, omdat ik 3 maal per week 8 minuten roei. Een paar dagen van te voren had een dronken man me van de fiets geslagen en deze 2 incidenten was voor mij het signaal om eens kijken om de flat waar ik woonde te verlaten. Ik ging opzoek om een huis te kopen. Ik wilde een huis en niet meer een flat en dat krijg je alleen maar in Nederland als je een koopt, over discriminatie gesproken. Ik vond en huis op de Molenberg in Heerlen. De modelwoning, ik hoefde niks te doen, alleen maar in te trekken. Aan aflossing betaal ik minder als mijn huur. Op 6 november trok ik in. Mijn leven nam een keerpunt.
© augustus 2003 Vivienne Crutzen mail me