Blog

in Memoria

Marion Graal
Toen ik in 2002 ontdekte dat ik geboren was met het syndroom van Klinefelter en de onderzoeken in Maastricht afgerond waren, vroeg men mij naar wel ziekenhuis ik wilde gaan voor verdere behandeling, ik koos voor het atrium ziekenhuis, omdat dit bij wijze van spreken in mijn achtertuin lag. De endocrinoloog die ik kreeg was Marion Graal, het klikte meteen. Ik kreeg haar mailadres voor als ik even niet verder kon, kon ik haar altijd schrijven, toen ik problemen kreeg met plassen mailde ik haar, zelf dacht ik dat ik iets aan mijn lever had, omdat ik er altijd pijn aan had. Ze stuurde me meteen door naar een uroloog en wat bleek ik had blaasretentie. De nieren waren al zo vervuild dat, als het ook maar een paar maanden langer had geduurd, was ik er nu niet meer geweest. In 2009 ging ze tot mijn groot verdriet weg in Heerlen. Ze vertrok naar het midden Oosten. Het klikte niet met de nieuwe endocrinoloog mevr. Van Leeuwen, die was boos dat zij niet i had mogen mee doen aan de documentaire, want Marion had maar 4 klinefelters en zij had er 34. Ook specialisten kunnen klein zielige mensen zijn, ik probeerde mijn geluk in Maastricht, maar ook daar klikte het niet met al die mannelijke endocrinologen. In 2014 was Marion weer terug in Maastricht, en was ze weer mijn endocrinoloog. En het ging weer goed. Zo goed, dat ik besloot om in 2016 naar de Vu te gaan om te kijken of ik nu een man of een vrouw was. Zij meende in de laatste keer dat ik haar zag in april 2017 dat ik een zachtaardige man was. Dat vond ik zelf niet, want ik ben niet zachtaardig. Ik had afgesproken met haar dat ik gewoon weer terug kwam als zij gelijk had, maar het is anders gelopen. Ik bleek inderdaad genderdysfory te hebben en zit nu in een transitie van man naar vrouw.

Tot slot. Ze heeft meegedaan aan mijn
documentaire. Een blijvende herinnering van een super goede arts en een super lief mens.

Eindelijk de waarheid

Zondag j.l. was er Tegenlicht van de VPRO op de TV. Deze keer ging het over Interseksualiteit. Een intersekse vertelde, dat artsen een zwijgplicht hadden t.a.v. tot 2001 aangaande geslacht problemen. Nu is Het syndroom van Klinefelter typisch een probleem wat daar onder valt.
Dus nu komen 2 waarheden boven drijven.
1. Ik kon het niet weten. Er is nooit een arts die het mij vertelt heeft. Dit heeft jaren aan me geknaagd, zou ik het geweten kunnen hebben is het ooit in een gesprek aan de orde gekomen. Niet dus.

2. Mijn moeder heeft gelogen toen ze aan de telefoon in 2002 vertelde dat het de schuld van de artsen waren. Dat was dus niet zo. Zij en haar man dat waren de schuldigen. Zij hadden het moeten vertellen, maar hun eigen belang het gezichtsverlies speelde een grotere rol dan de liefde naar mij toe.

Nu is het ook te verklaren waarom maar 1/3 van alle Klinefelters weet dat hij een Klinefelter is. Er zijn nog meer boeven van ouders.
Zo als die politieagent wiens dochter een genetische afwijking had die hij wist, maar verrekte het zijn dochter te vertellen. Wat een egotrippers. Naderhand krijgt ze kinderen en de problemen die daar mee te maken hebben. Het zijn gewetenloze boeven. Mijn ouders waren dat ook gewetenloze boeven.

Transvisie

Van de transvisie werkgroep uit Utrecht kreeg ik de volgende mail.
Beste Viviënne,

Via het Informatiepunt kwam jou bericht met de vraag om contact bij mij terecht. Ik begrijp dat het voor jou bijzonder lastig is om je te verplaatsen, zeker wanneer dit grote afstanden als Heerlen - Utrecht betreft. Verder lees ik ook dat je behalve de genderdysforie ook lijd aan het Klinefelter syndroom, hetgeen maakt dat je maar weinig echte lotgenoten zult vinden.
Helaas kan ik je niet helpen aan contacten met transvrouwen die bij jou in de buurt zouden wonen. Wij van Vrouwengroep Utrecht houden geen records bij met adressen van onze bezoeksters. Dit mag zelfs niet vanwege de wet op privacy.
Er zijn redelijk wat fora op het internet waarop transmensen zich kunnen inschrijven; bijvoorbeeld van T-Nederland (
https://t-nederland.nl/). Er zijn er vast nog wel meer te vinden, maar dat mag je zelf doen. Wat ik me nog afvraag is of er bij de Nederlandse Klinefelter Vereniging nog aanknopingspunten te vinden zijn (https://klinefelter.nl/nederlandse-klinefelter-vereniging/nederlandse-klinefelter-vereniging-forum/).
Ik wens je succes verder met je transitie.
Met vriendelijke groet, Tanja



Ze verwijzen me door naar het forum van de Klinefeltervereniging. Ik ben niet op zoek naar Klinefelters. Ik ben de enige Klinefelter in Nederland die van man naar vrouw gaat, dus wat heb ik te zoeken op een forum van een Klinefeltervereniging. Bovendien heb ik niks aan een vereniging die niet door Klinefelters zelf geleid wordt maar door de ouders van Klinefelters, die menen dat Klinefelters daar zelf te stom voor zijn.
Ik zit een een transitie van man naar vrouw dus ik zoek mensen die ook in een transitie zitten van man naar vrouw en die daar met mij over willen kletsen en als die mensen uit de parkstad gemeenten komen zou dat geweldig zijn.
Alleen transgender Limburg wil niet meewerken om een of ander duistere redeneren. Waar zijn ze bang voor. Vraag ik me af, zijn ze niet in het leven geroepen om transgenders te helpen, of zijn ze in het leven geroepen om bier te verkopen op hun bijeenkomsten. Die voor mij onbereikbaar zijn.

Transgenders gezocht

Ik zoek contact met transgenders van mijn generatie. Ik ben geboren in 1951, maar aangezien ik altijd met mensen ben omgegaan die veel jonger zijn dan ik zoek ik transgenders van 50+. De foto hier boven is zoals ik nu uit zie anno Januari 2019. Het is een onbewerkte foto.
Ik ben een transgender die van man naar vrouw gaat.
Ik sta er nu helemaal alleen voor, ik had transgender Limburg al eens gemaild, maar ze zijn niet bereid om mij te helpen.
Van Transvisie heb ik niks meer gehoord. Dus ben je transgender en ga je ook van man naar vrouw zoals ik stuur me een
mail.


Nu had ik een vraag gesteld aan Transgender Limburg en aan Transvisie ik kan dit niet echt mensen noemen die bereid zijn om iets voor andere transgenders te betekenen eer een stelletje Jantjes van Leiden. Hoe kan ik het best niks doen want ik ben te lui om iets te doen.
De suggestie van Transgender Limburg doet helemaal de deur dicht. Die kunnen zich nog niet eens in beelden dat transgenders ook gehandicapt kunnen zijn. Ik heb 20 jaar de Apple Gebruikersgroep geleid, elke maand een bijeenkomst georganiseerd, naar mensen toegegaan die ik nog nooit gezien had, om hun apple product weer aan het lopen te maken Secretaris geweest van het FNV in Kerkrade en van de PPR in Kerkrade de PR gedaan van de EK Meubelbeurs Secretaris geweest van een kunstenaarsvereniging en zo iemand spreekt de suggestie uit dat ik niet naar ander mensen durf toe te gaan, in een woord belachelijk.

Nu hieronder de waardeloze antwoorden, bij Transvisie menen ze dat Heerlen in Utrecht of Brabant ligt.



Beste Viviënne,

helaas kan ik je niet direct helpen in contact te komen met andere transvrouwen, vanwege de privacy. Onze bijeenkomsten zijn zeker geen typische uitgangsgelegenheid en bieden juist de mogelijkheden om met andere transpersonen in gesprek te gaan. Ik begrijp dat het een grote stap is om naar zo'n bijeenkomst te gaan, maar ik hoop dat de sfeer het reizen meer dan waard maakt.
Met vriendelijke groet,
Kathelijn Vriezen-Hensgens
Coördinator Transgender Limburg



Beste Viviënne,

Wanneer je naar één van onze lotgenoten contactgroepen komt kom je misschien transvrouwen tegen die bij jou in de buurt wonen.  Kijk op onze site naar de vrouwengroep, zie
https://www.transvisie.nl/lotgenoten/vrouwengroep/ . De bijeenkomsten zijn elke 3e zondag van de maand in Utrecht. Reiskosten kun je declareren. Verder hebben we een groep in Bergen op Zoom, zie https://www.transvisie.nl/lotgenoten/brabantsewal-groep/ .
Transgender Limburg organiseert bijeenkomsten in Maastricht en in Venlo, zie
http://transgenderlimburg.nl/agenda/ . Misschien is het toch aan te raden om daar een keertje naar toe te gaan en te kijken of je daar iemand tegenkomt die bij jou in de buurt woont. Je weet maar nooit.
Ik hoop dat ik je hiermee heb geholpen en wens je veel succes.

Met vriendelijke groet,
Anne Kalverda


Spijtoptanten

Nu lag ik daar op de intensive care en omdat ik een nacht moest daar blijven. Een verpleegster komt bij me en vraagt of ik TV wilde kijken, dat wilde ik wel. Na wat zappen was er Zembla op de TV. Zembla had een reportage over spijtoptanten. het hele programma was er op gebaseerd, dat het constateren van Gender dysforie natte vinger werk was. Dat vond ik nu helemaal niet. Ik vond dat ze over zorgvuldig te werk gingen. Had ik die 2 mails niet per toeval bewaard, dan was het niet door gegaan, terwijl ik er van overtuigd ben dat ik vrouw ben. Ik voel me ook hartstikke goed nu ik vrouwelijk hormoon heb. Eindelijk van het moeten af. terug naar mijn oude gevoel waar ik 51 jaar in geleefd heb. Ja ik ben een stuk emotioneler geworden, maar had ik dat vroeger ook niet, toen moest ook ook om de kleinste emotie huilen, tot ergernis van een totaal emotieloze ouders, die vonden dat ik een huilebalk was.
Er was een spijtoptant, die vond dat hij hartritmestoornissen had gekregen van het vrouwelijk hormoon. Nou dat kan niet want ik had ze bij zowel het mannelijk als vrouwelijk hormoon, dat heeft gewoon met een erfelijke belasting te maken denk ik. Ze was ook dik geworden. Dat ben ik ook, wat dikker geworden, maar dat wordt veroorzaakt door de Bètablokker die ik krijg en zij krijgt die ook als je hartritmestoornis hebt, het hart wordt rustiger gehouden, waardoor je energie verbruikt. Daar zijn 2 oplossingen voor, meer bewegen en minder eten. Laat de suiker uit je voedsel weg en je zult zien dat je het ook weer zo kwijt bent al die overtollige kilo’s.

Die jongen in het programma die een versnelt traject had doorlopen, kon ik niet van zeggen dat het een spijtoptant was zo te zien was hij heel blij met zijn mannelijk hormoon. Zou die wel hebben geweten dat hij misbruikt werd door het programma van Zembla? Weet je en dan laten ze een ontslagen psycholoog aan het woord, omdat ze haar zin niet had gekregen was ze weggegaan en daar is Valerie voor in de plaats gekomen. En hoe vaak heb ik haar niet vervloekt, omdat ik vond dat het te langzaam ging, waar ik maar wil zeggen dat de psycholoog die is weggegaan uit haar nek zat te lullen. Onzorgvuldig kan ik niet zeggen.
Ik heb 7 sessies gehad. Psychologische onderzoeken, voor het intake ook nog onderzoeken via internet. Dus ook een intake gesprek. In de zevende sessie 2 psychologen in een kruisverhoor (hoezo onzorgvuldig) na dat gender dysforie was geconstateerd nog een sessie om een rapport te maken voor het team, want uiteindelijk beslist niet de psycholoog alleen er over. Men wist voor dat het team besliste dat ik geen operatie wilde, omdat ik blaasretentie heb. En seks nooit belangrijk voor me is geweest. Ik ben nu eenmaal zonder hormonen opgegroeid, als Klinefelter.

Veel Transgenders hebben het niet gemakkelijk in de maatschappij. De acceptatie is niet gemakkelijk, ik merk dat zelf ook. Als persoon ben ik niet verandert, doe dezelfde dingen die ik vroeger ook deed, ik voel me alleen een stuk beter en daar gaat het toch om, om mijn gevoel. Eindelijk kan ik mezelf zijn. Maar de meeste mensen zijn conservatief ze willen je altijd blijven zien zoals je was. Je moet wel hun verandering accepteren, maar de verandering van mij accepteren ze niet. Het meest ergerlijke vind ik al die mensen die zeggen dat ze wel even langs komen en dan toch niet komen. Waar zijn ze bang voor, dat hun ik hun nu opvreet.
Ik doe gewoon de diepingen die ik altijd al wilde doen en die ik vroeger niet durfde te doen, de beer is los, of moet k zeggen de berin is los. Maak me ’s morgens op, soms verf ik me mijn lippen, heb me 2 jassen gekocht, vrouwelijke, een nieuwe bril, moet ik nog krijgen, overigens, mijn haren worden binnen binnenkort om getoverd in een vrouwenkapsel, laat mijn oogwimpers verven en mijn wenkbrauwen eindelijk vrouw.

Weet je Zembla moet eens reportage maken over de onzorgvuldigheid hoe ze met Klinefelters omspringen. Psychologische begeleiding, vergeet het maar. Persoonlijkheidstest vergeet het maar. Hoeveel Klinefelters zullen er niet zijn die gewoon vrouw zijn, maar door de medici in het mannen wereldje geduwd, tegen wil en dank, omdat ze gewoon vrouw zijn. Het kan ook niet anders. Dat halve mannelijk gen stelt toch niks voor. Nu ben ik maar een mozaïek en bij mij overheersen het vrouw gevoel. Dan is dat zeker bij een XXy, XXXy en beslist bij een XXXXy.
Hoe kan het zijn dat ik de enige Klinefelter ben op dit moment, die vrouw wil zijn. Onvoorstelbaar. Maar wat wil je als 2/3 van de Klinefelters niet weet dat hij een Klinefelter is. Hoeft je niks te verwonderen. Ook de ambulance mensen wisten niet wat het syndroom van Klinefelter is. Nu wel.