Transgender

Gesprek 1 Psycholoog

Genderdysforie betekend dat je het idee hebt dat je in een verkeerd lichaam zit en dat je van man naar vrouw wilt, of van vrouw naar man.

Is dat bij mij ook zo. ik ben pas de tweede Klineflter, er is geen ervaring en kennis over klinefelter, ze zouden mijn site moeten lezen, kunnen ze nog wat van leren. Er staat informatie genoeg op dacht ik zo.

als je puntje bij paaltje pakt zit ik niet in een verkeerd lichaam , ik heb vrouwelijke spieren, vrouwelijke vetverdeling, borsten en nog een heleboel typisch vrouwelijke
eigenschappen, daarbij komt dat ik emotioneel en in mijn handelen een vrouw ben.Alleen mijn lichaam is niet perfect een vrouw, die brede heupen ontbreken helaas, mijn borsten konden 2-3 maten groter zijn, vind ik, wat nu verkeerd ga is dat ik het verkeerde hormoon gekregen heb 14 jaar geleden ik had Endrogel moeten krijgen in plaats van Androgel het scheelt een letter maar voor mij een hele wereld.

Als kind tijdens het gymmen dacht ik altijd, waarom hebben die ander jongens een ander borstkast als ik, wat klopt hier niet, toen ik op mijn elfde jaar een van mijn zussen met een naakt boven lichaam zag, dacht ik, die ziet er hetzelfde uit als ik, hoe kan dat?

Totdat ik testosteron kreeg, hoefde ik me nooit te scheren, nu wordt ik depressie van al die haren, dat hoort niet bij mij. Nu hoop ik maar dat ze de kennis over Klinfelter wat opvijzelen, want anders vrees ik dat ik voor de zoveelste keer niet begrepen wordt, of moet ik anders eens een lezing gaan geven, dan kunnen ze wat van mij leren.

Intake Vumc

Nou dan was het eindelijk zover gisteren 10 juli moest ik om 14.40 voor een intake gesprek op Genderdysforie afdeling zijn in het Vumc.
Een ding is zeker vooral niet te laat komen, dus de trein van 9.10 vanuit Heerlen de Kissel, dan ben je om 12:03 uur in Amsterdam zuid. dat ging allemaal goed, precies op tijd rolde de trein het station van Amsterdam zuid binnen.
Tja het lopen, hoe zou dat gaan. Dat kon ik niet meer en aangezien de CZ groep mij geen taxi wilde vergoeden, was ik in oktober 2016 weer gestart met lopen, nadat ik dat 15 jaar lang nauwelijks gedaan had. Goed ik was dan ook wel 44 kilo afgevallen het was nu of nooit meer. Een afspraak gemaakt met mijn Fysiotherapeut Nicole voor krachttraining.
Thuis kon ik nu 3,5 km weer lopen, maar hoe zou het vandaag gaan.
Gehaast liep ik het station uit en ging naar de verkeerde kant. Ik kon het Mahlerplein niet vinden en vroeg aan een stelletje dat net kwam aanlopen of ze even tijd hadden, dat hadden ze niet, net doen of je dat niet gehoord hebt. Waar kan ik het Vumc vinden vroeg ik, nou dan moest ik aan de ander kant van het station zijn en dan naar rechts. Ik bedankte hun voor het toch nog antwoord en liep terug. Aan de ander kant van het station vond ik meteen de straten die ik in mijn geheugen geprent had en was een half uur later in het Vumc. Eerst even naar de Wc geen gender neutrale WC viel me meteen op, wel een afdeling, maar zelf….. Daarna naar de balie voor een pasje. Dat duurde nog een half uur. Om ongeveer 13:00 uur melde ik me bij de balie van afdeling K, de Genderdysforie afdeling. ik was natuurlijk veel te vroeg, maar die 1,5 uur gaan ook wel weer om, maar die 1,5 uur werden 2 uur en men sloeg mij steeds over, nadat ik even naar de Wc was geweest en weer plaats nam, komt een balie medewerkster op me af, dat ik me wel moest aanmelden voordat ik in de wachtkamer ging zitten, hij wacht even zei ik, dat heb ik om ongeveer 13:00 uur, als je collega niet met jouw communiceert, dan is dat jouw probleem niet het mijne. ze schrok van mijn antwoord, tja niet alle Limburgers zijn schoothondjes er zijn erbij die hebbende kaderopleiding gehad tussen Hollanders, die hebben geleerd van zich af te bijten.
Maar goed, uit eindelijk kreeg ik dan toch een intake gesprek een verkorte uitgave, voor een kwartiertje naar Amsterdam, geen goed begin, of laten we zeggen een slechte organisatie.

Op de Meubelbeurs waar ik in de jaren 80 van de vorige eeuw 10 jaar vrijwilligers werk heb gedaan, hadden we een schriftje om alles op te schrijven, want elke dag zaten we met andere medewerkers in de winkel en je had van die klanten die stee vas de dag erna terug kwamen, in de gedachten dat ze het dan goedkoper kregen, maar helaas wij communiceerden met elkaar.

Op de computer bestaat zoiets als een notie blokje, misschien maar een idee, als praten met elkaar niet zo goed lukt.

van Klinefelter naar vrouw 2

Toen ik oktober 2002 ontdekte dat ik een Klinefelter was, had ik het te druk met mezelf. Je leven speelt als een film voorbij. Alles wat je verwarrend en vreemd vond ga je een plekje geven, maar er blijven witte vlekken, dingen die je niet kunt plaatsen.
In februari 2003 kreeg ik dan, na een onderzoek in het AZM, te horen dat ik een aparte vorm had van Klinefelter de mozaïek vorm. XYXXY. De tweede X komt altijd van de moeder. Bij een gewone Klinefelter kan de tweede X van de vader komen. Dus bij een gewone Klinefelter zou je kunnen omschrijven, dat je 2 vormen hebt. De XX - Y en de X - XY. Bij de eerste vorm komen de 2 X en van de moeder en de Y van de vader. Het zou kunnen dat deze mensen vrouwelijker zijn, dan de tweede groep, waar X van de moeder komt en de XY van de vader.
Daarom denk ik dat er Klinefelters zijn die vrouw willen zijn en anderen man willen zijn.

Bij mij, de mozaïek, is het zo dat de tweede X altijd van de vrouw afkomstig is. Het zou kunnen dat de xxy cellen bij mij meer zijn als de XY cellen, en waar de xxy cellen voorkomen speelt natuurlijk ook een rol in mijn lichaam.


Het traject dat een Klinefelter volgt bij ontdekking is verkeerd.
Voor dat deze persoon in kwestie, een hormoonsuppletie krijgt, zou er een persoonlijkheidsonderzoek moeten zijn. Eerst ontdekken wat en wie het is en daar zijn 4 sessies van 50 min te weinig voor.
Is het een mannelijke Klinefelter of is het een vrouwelijke Klinefelter. Lichamelijk onderzoek, lijkt me ook van belang.
Als de uitslag vrouwelijk is, dan is het van belang om de patiënt duidelijk te maken, dat het vrouw zijn, een groter voordeel voor hem is, dan het man zijn. Op de eerste plaats is dan de geruststelling en begeleiding, want de Klinefelter in kwestie is nog bezig om de ontdekking te verwerken.

Deze keuze zal uiteindelijk gemakkelijker worden om te kiezen voor vrouw hormoonsuppletie of voor mannelijk hormoonsuppletie en dan kan het nog zo zijn dat je een verkeerde keuze hebt gemaakt.

Nu krijg je de keuze opgelegd, men geeft je gewoon testosteron er wordt nergens naar gekeken. Mensonwaardig.

Op een gegeven moment begint die testosteron je evenwicht te verstoren. Daar kwam nog bij dat de testosteron bij mij ook nog blaasretentie veroorzaakte en de kant van de specialisten werd men niet wakker, vastgeroest in dat wat men al altijd deed.

In de loop van de tijd heb ik allerlei problemen gekregen wat mijn voeding betreft. Het laatste wapenfeit is dat ik hartritmestoornissen krijg van suiker. Of het met de testosteron te maken heeft weet ik niet.

Vrouwen die de overgang hebben gehad, en een oestrogeen tekort hebben gaan ze ook geen testosteron geven omdat ze osteoporose heeft, waarom een Klinefelter die voor een groot gedeelte vrouw is, wel, dat zijn dingen die ik niet begrijp.

Transgender II

Ergens in 2008 schrijf ik een artikel of transgender met Klinefelter te maken heeft. Alle Klinefelters zijn transgenders. Dat is een boute veronderstelling. Je kunt ook zeggen alle Klinefelters zijn interseksueel. Interseksueel is iemand die eigenschappen heeft van beide geslachten en alle Klinefelters hebben dat.
Ik worstel al een hele tijd er mee wat bij mij de overhand heeft en ik ben er uit. Ik ben een vrouw. Nu ik sinds september 2015 tot heden 32 kg lichter ben geworden, komt het weer duidelijk naar voren, mijn borsten cup A. Nu ik bijna op gewicht ben zouden ze weg moeten zijn het tegendeel is waar zo komen steeds beter naar voren en ik geniet er van. Ik zou ze zelfs wat groter willen hebben.
De erecties, de beharing en alles wat testosteron te weeg brengt hangt me de kont uit. Daar wil ik als het kan zo snel mogelijk vanaf. Toen ik in 2013 een vriendin, waar ik 20 jaar mee was omgegaan, kwijt raakte en ik alleen maar een paar vrienden overhield, werd het duidelijk. Ik dacht anders, ik dacht als een vrouw. Ik kon sommige dingen niet bij hun kwijt of ze begrepen me niet.
Terwijl vrouwen me wel begrijpen.
Ik heb niks met mannen. Dus ik vermoedt en ik weet het wel zeker, dat ik als vrouw lesbisch ben.
Ik vrij als een vrouw, mijn penis is een storend element in een vrijpartij. Hij is nergens voor te gebruiken.

Normaal heb ik de ene erectie na de andere, maar bij het vrijen, geen erectie en dat heb ik ook liever niet.

Na het zien van de film " la vie de Adèle 1 en 2, werd veel duidelijk, zoals die meiden vrijden zo doe ik het ook. Om een vrouw te laten klaar komen is een lul totaal overbodig. En hoeft hij voor mij ook niet.
Laats zag ik bij AliExpress een schouderband staan die de schouder naar achter trekken, dus corrigeren, als ik eentje zou kopen, moet ik de vrouwelijk versie hebben, want mijn schouders zijn maar 41 cm breed, een vrouwen maat. Ik heb een truitje van mijn Ex, haar schouders waren breder. Met een heleboel dingen meer. In het boek van Dick Swaab, Wij zijn ons Brein, las ik dat als het lichaam vrouw is dan is het brein dat ook.
Ik denk zelf dat ik zelfs met de testosteron, voor 90 % vrouw ben.
Het enige wat niet klopt is de vetverdeling op de heupen en buik, maar ik ben dan ook een mozaïek.

Toen ik deze week helemaal in een deuk lag, door een incident met een van de buren, heb ik de dag erna mijn huisarts opgebeld, omdat ik me zelf niet meer onder controle had. Niet naar anderen, maar naar me zelf.
Ik het de avond van te voren nog eens goed over alles nagedacht, waar komt die slechte weerstand toch vandaan.
Mijn conclusie is de eenvoud zelf. Een buitenstaander ziet mij als man en behandeld me ook zo, ze weten niet dat ze te maken hebben met een vrouw en de gevoelens van een vrouw zijn nu eenmaal anders.

Daar moet een einde aankomen. Ik heb haar gevraagd of ik vrouw mag worden in mijn uitzien, mijn innerlijke, mijn brein, mijn mijn is het al, nu de rest nog.
Ze was er zeer positief over.
Ze zoekt nu de weg die voor mij het beste is.
Ik ben wel al 65, maar als ik zo oud zou worden als mijn moeder, dan zou ik nog 20 jaar als man moeten, dat hou ik niet vol, zo kan ik nog 20 jaar gelukkig.
Ik hoop dat het me gaat lukken. Eindelijk vrij eindelijk vrouw.

Transgender

Transgender zou niks met Klinefelter te maken hebben. Ik weet het nog zo net niet. Is het niet zo dat veel Klinefelters borstvorming hebben, vrouwelijke (brede) heupen. De extra X en bij sommige zijn dat meer extra X'en geeft een meer vrouwelijk gevoel. Bij de mozaïek is het duidelijk, de extra X komt altijd van de moeder. Dat komt omdat na de bevruchting 1 cel de fout in is gegaan. Bij de mozaïek zijn dus de vrouwelijke X'en altijd in de meerderheid. Heeft dat invloed op je gevoelsleven? Ik denk persoonlijk zelf van wel. Ik had het nog niet geweten als ze mij verteld hadden toen ik 11 jaar was en me goed begeleid hadden, waar ik voor gekozen had. Mijn vrouwelijke gevoelens zijn soms heel sterk. Je hebt natuurlijk mensen die achter je staan en het is misschien nu "makkelijker" om die keuze te maken, dan in de jaren 60 van de vorige eeuw. Sandra is de derde van wie ik weet dat ze van man naar vrouw is gegaan. Van alle drie weet ik dat ze zich nu een stuk beter voelen en prettiger in hun vel. Ik krijg een heleboel mails van Klinefelters die zich niet prettig voelen, die in een crisis zitten, die vaak het gevoel hebben dat ze niet passen in de mannenwereld en dan tussen wal en schip vallen. Misschien is de keuze om vrouw te worden dan een oplossing. Pas op je neemt die beslissing niet zo maar en je moet ook weten dat het een keuze voor je leven is.

Niet alle Klinefelters hebben dat sterke vrouwelijk gevoel. Of het er mee te maken heeft waar de 2 X vandaan komt, dat weet ik niet, ik ben geen wetenschapper. Ik ben eens opzoek gegaan op internet en vond daar het Tripple X syndroom 47 XXX meisjes en vrouwen. Zou hier ook de mozaïek vorm bestaan, dus de XX XXX. Ik denk van wel. In ieder geval, als je de site leest, dan zie je een heleboel overeenkomsten. En dat lijkt me ook logisch. Niet Turner is de vrouwelijke versie van Klinefelter, maar Tripple X syndroom is dat. Zouden deze vrouwen zich ook vrouwelijker voelen als andere vrouwen?


Toen ik in 2002 ontdekte dat ik Klinefelter had, is men mij het mannelijke hormoon testosteron gaan geven. Hoe zou het zijn geweest als men mij het vrouwelijk hormoon had gegeven, Had ik me dan vrouw gevoeld. Misschien had ik dan wat beter in mijn vel gezeten, of ik moet zeggen nog beter, want ik voel me niet slecht met het mannelijk hormoon testosteron. Er zijn een hele boel Klinefelters die zich niet gelukkig voelen met hun extra mannelijk hormoon. Misschien moet zij maar eens de stap wagen, om naar het vrouwelijk hormoon te gaan. Misschien voelen ze zich daar dan beter bij. Klinefelter is al een taboe en er zijn Klinefelters die dat taboe in stand houden. Ook vele artsen en doktoren. Over gaan naar vrouw, is nog een groter taboe. En wie weet worden de inzichten in het syndroom van Klinefelter zo, dat men gaat overschakelen van het mannelijk naar het vrouwelijk hormoon, omdat sommige Klinefelters, meer vrouw zijn dan man.
© augustus 2003 V Crutzen mail me