April 2025
Vroeger en Nu
20/04/25 19:25
Af en toe leer je nog wat van TikTok. Een of ander psychologe, verkoopt natuurlijk zich zelf, maar zegt ook soms wijze dingen. Zo vertelde iemand het verschil tussen nu en vroeger hoe ouders zich opstellen t.a.v. hun kinderen. Soms is dat nu ook verkeerd en te extremistisch, immers je moet een kind opvoeden naar volwassenheid. een onafhankelijk persoonlijkheid.Daar heeft iedereen zo zijn eigen opvatting over.
Maar eerst het verschil tussen vroeger en de generaties daarna, dus hoe is mijn generatie en de generaties daarna omgegaan met het kind. De generatie van mijn moeder en zeker mijn moeder en vader, kwamen nog uit een conservatief tijdperk Allebei de opa's waren in de 70 jaren van 1800 geboren en een oma ook. De andere was van 1897, maar was opgegroeid in het huis van zijn aangetrouwde oom waar ze in 1919 mee trouwde. de kinderen moesten de ouders dienen, daar kwam het op neer. Voor de kinderen die gingen trouwen, zeker de jongens, werd op het moment dat ze trouwde alles voor gedaan het kind wat in hun visie niet volmaakt was, moest thuisblijven en hun voorzien van inkomen en zorg. De sociale wetgeving zorgde ervoor dat dit overbodig werd, maar toch werd ik, die in hun visie niet volmaakt was, want ik kon geen kinderen krijgen, moest dus thuis blijven om hun te verzorgen, als ze dat zelf niet meer konden. De woorden van mijn zus, toen ik het huis uit trok, sprak dus ook boekdelen: ,, Je laat je ouders in de steek" dat begreep ik toen niet, maar nu wel. Mijn zus had het zelfde gedachtengoed als mijn ouders. Ik was de sukkel, een geboorte afwijking en iemand die een sukkel is moet bij de ouders blijven om ze te verzorgen, aangezien ik toch geen gezin kon stichten, omdat ik onvruchtbaar ben. Hieruit blijk weer eens een keer dat ze het allemaal geweten hebben, want anders maak je niet zo'n opmerking. Het was maart 1985, toen ik het huis verliet, 33 jaar oud. Mijn eigen boontjes doppen leek een grootte stap, maar in werkelijkheid was het niet. Na een week vroeg mijn nieuwe buurman me hoe het ging, ik zei goed, ik had dit veel eerder moeten doen. Dat ik nog steeds als de sukkel werd behandeld, was onbegrijpelijk, ik had toch 8 jaar eerder mijn diploma Leraar Wis- en Naturkunde gehaald, een HBO opleiding, maar blijkbaar zagen ze dat niet zo. Ik had een syndroom dus ik was dom, debiel, gek. Vul maar in naar eigen behoefte. Later dat jaar in oktober 1985, kreeg ik een beroepskeuze test die 3 dagen duurde, dus het was een zorgvuldige test. Toen de uitslag kwam in november van dat jaar, bleek dat mijn IQ 130 was. Ik was Hoog begaafd. Ik zat zelf ook in de modus van dom dat ik er geen waarde aan hechte. Maar dat ik toen al dingen had gedaan die anderen niet konden, zoals een boekhoudprogramma schrijven voor een computer, iets wat toen nauwelijks bestond, dat wist ik wel, maar ik ging er altijd van uit, dat wat ik kan. Kon iedereen.
Onze kinderen regenkinderen en toen veranderde het toch al wat, wij waren de generatie van de Dolle Minas, van de Maagdenhuis bezetters, van de bezetters van kraakpanden, het snakken naar meer vrijheid, kwam langzaam naar bovendrijven, wij zouden het anders gaan doen dat de ouders op een sokkel stonden, zwakte langzaam af. Je kind wel niet meer naar een technische school gestuurd er wel een toets ingevoerd, of ouders lieten hun kind testen om te kijken wat ze konden bereiken een vrij keus van het kind was taboe, je kreeg wel de vrijheid om te leren, maar als je naar de universiteit ging, moest je dat wel doen wat de ouders zeiden. Waar je het meeste mee kon verdienen. Of het kind dat leuk vond was niet belangrijk.
Maar eerst het verschil tussen vroeger en de generaties daarna, dus hoe is mijn generatie en de generaties daarna omgegaan met het kind. De generatie van mijn moeder en zeker mijn moeder en vader, kwamen nog uit een conservatief tijdperk Allebei de opa's waren in de 70 jaren van 1800 geboren en een oma ook. De andere was van 1897, maar was opgegroeid in het huis van zijn aangetrouwde oom waar ze in 1919 mee trouwde. de kinderen moesten de ouders dienen, daar kwam het op neer. Voor de kinderen die gingen trouwen, zeker de jongens, werd op het moment dat ze trouwde alles voor gedaan het kind wat in hun visie niet volmaakt was, moest thuisblijven en hun voorzien van inkomen en zorg. De sociale wetgeving zorgde ervoor dat dit overbodig werd, maar toch werd ik, die in hun visie niet volmaakt was, want ik kon geen kinderen krijgen, moest dus thuis blijven om hun te verzorgen, als ze dat zelf niet meer konden. De woorden van mijn zus, toen ik het huis uit trok, sprak dus ook boekdelen: ,, Je laat je ouders in de steek" dat begreep ik toen niet, maar nu wel. Mijn zus had het zelfde gedachtengoed als mijn ouders. Ik was de sukkel, een geboorte afwijking en iemand die een sukkel is moet bij de ouders blijven om ze te verzorgen, aangezien ik toch geen gezin kon stichten, omdat ik onvruchtbaar ben. Hieruit blijk weer eens een keer dat ze het allemaal geweten hebben, want anders maak je niet zo'n opmerking. Het was maart 1985, toen ik het huis verliet, 33 jaar oud. Mijn eigen boontjes doppen leek een grootte stap, maar in werkelijkheid was het niet. Na een week vroeg mijn nieuwe buurman me hoe het ging, ik zei goed, ik had dit veel eerder moeten doen. Dat ik nog steeds als de sukkel werd behandeld, was onbegrijpelijk, ik had toch 8 jaar eerder mijn diploma Leraar Wis- en Naturkunde gehaald, een HBO opleiding, maar blijkbaar zagen ze dat niet zo. Ik had een syndroom dus ik was dom, debiel, gek. Vul maar in naar eigen behoefte. Later dat jaar in oktober 1985, kreeg ik een beroepskeuze test die 3 dagen duurde, dus het was een zorgvuldige test. Toen de uitslag kwam in november van dat jaar, bleek dat mijn IQ 130 was. Ik was Hoog begaafd. Ik zat zelf ook in de modus van dom dat ik er geen waarde aan hechte. Maar dat ik toen al dingen had gedaan die anderen niet konden, zoals een boekhoudprogramma schrijven voor een computer, iets wat toen nauwelijks bestond, dat wist ik wel, maar ik ging er altijd van uit, dat wat ik kan. Kon iedereen.
Onze kinderen regenkinderen en toen veranderde het toch al wat, wij waren de generatie van de Dolle Minas, van de Maagdenhuis bezetters, van de bezetters van kraakpanden, het snakken naar meer vrijheid, kwam langzaam naar bovendrijven, wij zouden het anders gaan doen dat de ouders op een sokkel stonden, zwakte langzaam af. Je kind wel niet meer naar een technische school gestuurd er wel een toets ingevoerd, of ouders lieten hun kind testen om te kijken wat ze konden bereiken een vrij keus van het kind was taboe, je kreeg wel de vrijheid om te leren, maar als je naar de universiteit ging, moest je dat wel doen wat de ouders zeiden. Waar je het meeste mee kon verdienen. Of het kind dat leuk vond was niet belangrijk.