Een heel mooi gedicht na de eedaflegging van Biden

Permalink

Amanda Gorman became the youngest person to deliver a poem at a U.S. presidential inauguration, with the 22-year-old reciting her poem "The Hill We Climb" after Joe Biden and Kamala Harris were sworn in as president and vice president.


Gorman spoke for nearly six minutes. 


Read a transcript of her remarks below:


 


When day comes we ask ourselves,

Twhere can we find light in this never-ending shade?

The loss we carry,

a sea we must wade

We've braved the belly of the beast

We've learned that quiet isn't always peace

And the norms and notions

of what just is

Isn’t always just-ice

And yet the dawn is ours

before we knew it

Somehow we do it

Somehow we've weathered and witnessed

a nation that isn’t broken

but simply unfinished

We the successors of a country and a time

Where a skinny Black girl

descended from slaves and raised by a single mother

can dream of becoming president

only to find herself reciting for one

And yes we are far from polished

far from pristine

but that doesn’t mean we are

striving to form a union that is perfect

We are striving to forge a union with purpose

To compose a country committed to all cultures, colors, characters and

conditions of man

And so we lift our gazes not to what stands between us

but what stands before us

We close the divide because we know, to put our future first,

we must first put our differences aside

We lay down our arms

so we can reach out our arms

to one another

We seek harm to none and harmony for all

Let the globe, if nothing else, say this is true:

That even as we grieved, we grew

That even as we hurt, we hoped

That even as we tired, we tried

That we’ll forever be tied together, victorious

Not because we will never again know defeat

but because we will never again sow division

Scripture tells us to envision

that everyone shall sit under their own vine and fig tree

And no one shall make them afraid

If we’re to live up to our own time

Then victory won’t lie in the blade

But in all the bridges we’ve made

That is the promise to glade

The hill we climb

If only we dare

It's because being American is more than a pride we inherit,

it’s the past we step into

and how we repair it

We’ve seen a force that would shatter our nation

rather than share it

Would destroy our country if it meant delaying democracy

And this effort very nearly succeeded

But while democracy can be periodically delayed

it can never be permanently defeated

In this truth

in this faith we trust

For while we have our eyes on the future

history has its eyes on us

This is the era of just redemption

We feared at its inception

We did not feel prepared to be the heirs

of such a terrifying hour

but within it we found the power

to author a new chapter

To offer hope and laughter to ourselves

So while once we asked,

how could we possibly prevail over catastrophe?

Now we assert

How could catastrophe possibly prevail over us?

We will not march back to what was

but move to what shall be

A country that is bruised but whole,

benevolent but bold,

fierce and free

We will not be turned around

or interrupted by intimidation

because we know our inaction and inertia

will be the inheritance of the next generation

Our blunders become their burdens

But one thing is certain:

If we merge mercy with might,

and might with right,

then love becomes our legacy

and change our children’s birthright

So let us leave behind a country

better than the one we were left with

Every breath from my bronze-pounded chest,

we will raise this wounded world into a wondrous one

We will rise from the gold-limbed hills of the west,

we will rise from the windswept northeast

where our forefathers first realized revolution

We will rise from the lake-rimmed cities of the midwestern states,

we will rise from the sunbaked south

We will rebuild, reconcile and recover

and every known nook of our nation and

every corner called our country,

our people diverse and beautiful will emerge,

battered and beautiful

When day comes we step out of the shade,

aflame and unafraid

The new dawn blooms as we free it

For there is always light,

if only we’re brave enough to see it

If only we’re brave enough to be it

Comments

De zoektocht naar de oorzaak nadert zijn einde.

Permalink

 Mijn endocrinoloog mevr. Landewé-Cleuren in het MUMC heeft eens de TH4 gemeten, dat is het  schildklierhormoon en dat is te laag. Nu was ik eens gaan zoeken op het item te laag schildklier hormoon en ik kwam uit op de patiënten organisatie van die aandoening. Nu lees ik daar, dat o.a klinefelters veelvuldig de ziekte van Hashimoto kunnen krijgen. Wat is dat de ziekte van Hashimoto. Een veelvuldig euvel in de klinefelterwereld is storingen in het immuunsysteem. De ziekte van Hashimoto is zo’n storing. Het eigen immmuumsysteem valt het schildklierhormoon aan waardoor dat langzaam steeds kleiner wordt. Op de site van het Lumc, dat is het ziekenhuis in Leiden, staat, dat het schildklier hormoon niet alleen zorgt dat de spijsvertering goed verloopt, maar ook het hartritme regelt. 

Nu is alles te verklaren door dat item. Ergens in het najaar van 2015 is het begonnen. Als ik suiker at, kreeg ik hartritmestoornissen, ik woog toen een 124 kilo. Ik had hoge bloeddruk en ik was te zwaar vond men. Ik ben gestopt met suiker eten en ik viel af naar 76 kilo. In 2018 kreeg ik de stoornissen terug, blijkbaar werd de TH4 waarde steeds minder. Ik kwam weer bij en woog vorig jaar weer 97 kilo. Omdat ik merkte dat ik brood niet kon verdragen, ben ik daar ook mee gestopt, heb andere medicijnen erbij gekregen, die het hartritme beter regelen, maar ik heb ze nog steeds de hartritmestoornissen, alleen ze zetten niet door, maar ik noem het een kwestie van tijd. Dat ik desondanks 20 kilo lichter ben geworden heb ik te danken aan het feit dat ik het voedsel heb aangepast aan de verwerkingssnelheid van mijn schildklier. Ik ben gestopt met het eten van voedsel met snelle koolhydraten.
 Als je het vergelijkt met een automotor is op het moment dat je teveel benzine geeft en er komt niet meer lucht erbij door een steeds meer vervuilend luchtfilter, dan gaat de motor steeds meer inhouden, wordt het toerental steeds onregelmatiger, totdat die uiteindelijk stopt. 
Dus iedereen die hartritmestoornissen heeft, zouden ze de TH4 moeten meten. Ik denk dat bij velen hier het probleem zit. Sowieso bij Klinefelters, want de meesten hebben ook last van overgewicht en dat is ook een van de kenmerken, dat de TH4 waarde te laag is. 
Comments

Media

Permalink
Ik heb de pagina media waarop de krantenartikelen stonden en de documentaire van L1 weggehaald. het past niet meer in het beeld van nu. het beeld van nu is Viviënne en niet meer Vincent. Vincent is de mens waar ik me 66 jaar ongemakkelijk bij gevoeld heb. het wordt tijd voor het verhaal van dat ongemak. ik moet er over nadenken. hoe ik alles het beste kan formuleren, mijn vroegste herinneringen. 
Toen de documentaire bij L1 gemaakt werd, heb ik in een clausule laten zetten, dat de documentaire alleen maar uitgezonden mag worden met toestemming van mij, omdat het leven kan veranderen, ik wist toen al dat het zou veranderen, ik moest alleen de persoon vinden die me daarbij kon helpen, want we leven nu eenmaal in een oerconservatieve provincie. de huisarts in de film heb ik niet meer, een oerconservatie dame waar ik 15 jaar lang geen meter verder kwam. De endocrinoloog in de film is overleden. volgens haar was ik een zachtaardige man, daar kwam ik eerlijk gezegd ook niet verder mee, hoe goed ze als endocrinoloog ook was. ook zij stond niet open voor een verwijzing, ik had al eens eerder uit de kast willen komen, bij haar maar ik ving bot. Professor Curfs, respecteerde mijn gevoelend niet, toen ik zei dat ik dacht dat ik een meisje was, je valt op vrouwen en je hebt een penis, dus je bent een man, was zijn conclusie. De grootste fout om deze man te vertrouwen. Ik had bijna zelfmoord gepleegd, omdat ik niet meer tegen de rol kon van het man zijn. 
het verhaal van mijn vroegste jeugd, de problemen die ik in mijn leven ondervonden heb thuis en op school, het is een ietsjes ander verhaal, als dat wat er op staat. ik heb het al eens opgeschreven, toen ik het moest opschrijven voor mijn psychologe van de VuMC. ik moet uiteraard namen gaan veranderen, zodat mensen geen link kunnen leggen naar de werkelijk personen. 
Comments

De Roddel kapper op Terwinselen Styling By Tamara

Permalink
Op Terwinselen zit in kapper, waar vroeger de drogist van Spiertz was. Kijk uit voor de mevr. Als je haar iets vertelt, want ze is voor geen meter te vertrouwen, buiten dat verzint ze daar allerlei verhaaltjes bij die niet kloppen. Zodat je in een kwaad daglicht komt te staan. Dus ze roddelt. Ik ben daar nu slachtoffer van geworden. 

Dus kijk uit bij de zaak Styling by Tamara, het de Roddelzaak Tamara, maar dan wel in negatieve zin. Nietwaar dus. 
Comments